Salon van Weleer - Oudegracht 290 OND, 3511 NX Utrecht - info@salonvanweleer.nl - 06-45355966 - 030-2102636

Stichting Gullie © 2026 alle rechten voorbehouden. Algemene voorwaarden, klik hier

EEN EIGENAARDIGE UTRECHTSE FAMILIEKRONIEK

BAELIU

ER WAS EENS EEN FAMILIE

Sommige familieverhalen zijn bijna net zo opwindend als het water in de Oudegracht op een windstille, warme zomerdag. Er zit nog wel iets van een stroming in, maar niets om over naar huis te schrijven. Ach, wie houd ik voor de gek: verreweg de meeste familiegeschiedenissen zijn het opschrijven niet waard. Hooguit ter vermaak van een direct familielid, en zodra die de laatste adem uitblaast, kraait er geen haan meer naar. En zo hoort het ook. Jouw leven moet interessant zijn voor jou en je dierbaren; dat is het enige wat ertoe doet.

Maar zo nu en dan springt een familie erbovenuit. De historie die zij met elkaar door de generaties heen delen, valt op. Niet per se in positieve zin. Het spreekt aan omdat het verwerpelijk of aanstootgevend is, of juist omdat het een voorbeeld is van hoe familieleden met elkaar zouden moeten omgaan. Maar er is altijd iets wat niet klopt, iets wat opvalt en intrigerend genoeg is om meer over te willen weten. De Utrechtse familie Baeliu komt daarvoor zeker in aanmerking.

Maak kennis met Hugo Baeliu, die zojuist te horen heeft gekregen dat zijn oma is overleden. Niet dat hij haar vaak bezocht in het zorgcentrum ‘De Nazomer’ aan de Lange Smeestraat in Utrecht. Geen onwil, maar het kwam er steeds maar niet van. Aangezien hij de enige nog in leven zijnde erfgenaam is, verzorgt hij de crematie en erft hij de bezittingen van Greetje de Milde-Baeliu, zijn oma. Tijdens het nalopen van alle spullen in het appartement in het zorgcentrum, doet Dirk enkele opmerkelijke ontdekkingen. Eén daarvan is dat zijn oma beschikte over een opslagruimte, niet een kleine ter grootte van een tuinhuisje, maar eentje van maar liefst 400 vierkante meter. Keurig gevuld met stellages die gevuld zijn met dozen, koffers en 1000-en-1 spullen. In het midden staat een oud kersenhouten bureau waar zijn oma de voorraadadministratie bijhield, tot een klein half jaar voor haar overlijden. Tijdens het bezichtigen van de opslagruimte maakt Hugo kennis met de beveiliger Alberik Hravan, een vertrouweling van zijn oma. Hij maakt de erfgenaam wegwijs in de volgestouwde bewaarplaats... En dan volgen er nog meer ontdekkingen, die Hugo achteraf liever niet had gedaan. Er openbaart zich een opmerkelijke familiegeschiedenis die haar tol eist.